Doggy Paradise De hondenuitlaatservice van Gouda en omstreken

Wie ben ik?
Wie zijn wij?
Bussie komt voor
Dagboek van een pup
Prijslijst
Gezondheid
Handig
Collega's
Hondensites
Sponsor

Wie zijn wij?

Luka en Jodi Lizy Luna Olle Bucko Skyler Casey Jornt en Deauke Bonkie Kay Dabbel Tinckel Gaby Job
Lodewijck Maxx Tjerda Kenzo Snowdrop Tretja Yvette Zorian en Zayla Ceciel Bram Joris Donald

 

Ik ben Tretja

Bram

Voor Tretja is de lange wandeling het hoogtepunt van de dag - en zo hoort dat ook bij een Drentsche patrijshond. Waar ze zich ook bevindt in het huis of de tuin, zodra ze het zachte gerinkel hoort van de riem komt ze kwispelend aangerend; alleen als ze heel diep slaapt moeten we haar even roepen, maar dat gebeurt zelden. En op de dagen dat ze met Marry-Ellen mee mag, staat ze achter de voordeur met haar staart te zwaaien, zodra ze het busje hoort.

Tretja is echter ook een hond van de klok. Dus toen het eens één keer voorkwam, dat Marry-Ellen eerst naar de huisarts moest voor ze op pad kon, zodat ze niet voor tienen bij ons op de stoep stond, was het akelig stil achter de deur. Geen vrolijke witte pluim, geen gat in de lucht bij het openen van de deur, geen verlangend gepiep - doodse stilte heerste in ons huis. Visioenen van plotselinge ziektes, dierenartsen, hartstilstand; maar gelukkig, na drie keer roepen klonk er gerommel op zolder en langzaam, wijd geeuwend kwam de hond de trap afgesloft: "als jij niet de moeite neemt om op tijd te zijn, dan hoeft 't voor mij ook niet meer".

Zoet was dan ook haar wraak toen ze korte tijd later een middag bij Marry-Ellen mocht blijven. Even een broodje halen voor tussen de middag en die twee lieve honden, Sjors en Tretja, mochten zolang wel in de bestuurderscabine zitten. Natuurlijk wist Tretja al lang, dat er onder de bank in die cabine een bijzondere kist stond. Een grootverpakking hondenkoekjes, waaruit alle wandelaars af en toe iets lekkers kregen. Goed afgesloten, met een dubbele sluiting die door honden niet te kraken viel. Zeiden ze in de dierenwinkel.

De volgende ochtend was het weer koekjestijd - leeg. Geen kruimel meer in de kist. In de paar minuten dat Marry-Ellen weg was geweest, had Tretja niet alleen een extra-beveiligde kist open weten te krijgen, ze had ook nog 2 kilo koekjes verorberd. En 's avonds weer een lekkere bak met eten weggewerkt, zonder dat iemand iets aan haar gemerkt had.

Sijmen Tol

Naar boven