Doggy Paradise De hondenuitlaatservice van Gouda en omstreken

Wie ben ik?
Wie zijn wij?
Bussie komt voor
Dagboek van een pup
Prijslijst
Gezondheid
Handig
Collega's
Hondensites
Sponsor

Wie zijn wij?

Luka en Jodi Lizy Luna Olle Bucko Skyler Casey Jornt en Deauke Bonkie Kay Dabbel Tinckel Gaby Job
Lodewijck Maxx Tjerda Kenzo Snowdrop Tretja Yvette Zorian en Zayla Ceciel Bram Joris Donald

 

Ik ben Lodewijck

left

15 april 2002
Even voorstellen:
Hallo vriendjes, vriendinnetjes, baasjes en andere bezoekers van de Reeuwijkse Hout. Jullie hebben je natuurlijk al afgevraagd wie is dat zwarte “Monster”, nou aardig hoor van jullie. Maar ik ben nou “Lodewijck”, een belachelijk dure naam, voor een labrador zonder kentekenbewijs. Wat een geluk dat jullie mijn achternaam nog niet hebben gehoord, het klinkt als de naam van een 17e eeuwse kasteelheer; namelijk “Van Aavezaath” in zijn geheel dus:

Lodewijck van Aavezaath

Nieuwsgierig als iedereen is, zal ik jullie ook niet in het ongewisse laten wat betreft mijn leeftijd. Normaal gesproken lieg ik altijd over zulke zaken, maar sinds kort heb ik verkering dus nu mag iedereen wel weten dat ik iets ouder ben dan drie jaar. O ja dames, U hoeft niet bang te zijn voor mijn geslachtsdriften, mijn blaf klinkt wat hoog en mijn baasjes hebben voor mij verzonnen dat ik maar naar het hondenkoor moest gaan. Nou gaat het blaffen me zo slecht af, dat ik eigenlijk voor spek en bonen op de bühne sta.

Nou heb ik wel verteld wie ik ben, maar nog niet sinds wanneer ik met Marry-Ellen op pad ben. Dat wil ik wel aan jullie kwijt, want het is echt geweldig om met al die andere beesten door de Reeuwijkse Hout te ravotten. Zoals gebruikelijk geef ik weer een hele afwijkende uitleg (ben gewoon de bal effe kwijt). Marry-Ellen komt mij drie keer in de week ophalen en dat doet ze al vanaf begin maart 2002.
Dit hele blaartrekkende verhaal ging over mezelf, maar dat is niet helemaal eerlijk want zonder Marry-Ellen was ik maar een hele eenzame hond geweest. Wat een onvoorstelbaar lieve en geduldige meid is dat zeg. Die heeft me echt onder de duim gekregen en ze wordt niet eens echt heel erg boos op mij, als ik weer eens eigenwijs ben. Ze is echt een schat en als ik haar hoor aankomen dan blaf ik gewoon een keertje van opwinding. Weet je wat er dan gebeurt, dan mag ik achter in “de bus”. Een hele riante rode hondenvervoerinrichting, waar je wel mee naar Zuid-Frankrijk kan afreizen. Helaas mag ik maar drie keer in de week mee, want als het aan mij ligt ga ik elke dag wel twee keer met Marry-Ellen mee.
Mijn baasjes zijn ook heel erg blij dat ik het zo goed met Marry-Ellen kan vinden (niet verder vertellen hoor, maar ik ben een beetje verliefd op haar). Nou ga ik stoppen want anders is het net of ik aan het slijmen ben, maar dat is niet zo hoor.

Dikke poot Lodewijck van Aavezaath
(mijn e-mail: lodewijck@compaqnet.nl )

Naar boven